29.5 C
Sri Lanka
18 September,2021

‘එක රටයි, එක නීතියයි’: අධිකරණ ක්‍රියාවලියට බාරදෙන්න

Must read

  • පුද්ගල නීති සම්පූර්ණයෙන් අහෝසි කිරීම උත්සාහ කිරීමෙන් විවිධ ජන කොටස් අතර දැනටමත්
    පලු‍දු වී ඇති සබඳතා තවත් බිඳ වැටෙනු ඇති බව නියතය.

■ ජනාධිපති නීතිඥ, ආචාර්ය ජයම්පති වික්‍රමරත්න

‘එක රටයි, එක නීතියයි’ යන්න ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ මැතිවරණ වේදිකාවේ කැපී පෙනෙන සටන් පාඨයක් විය. ‘වියත්මග’ සංවිධානය විසින් මුලින් සකසා අලෙවි කරන ලද එය ‘රට හදන සෞභාග්‍යයේ දැක්ම’ නම් වූ රාජපක්ෂගේ මැතිවරණ ප්‍රකාශනයටද ඇතුලත් කරන ලදි.
මැතිවරණ ප්‍රකාශනයේ විශේෂයෙන් සඳහන් නොවුණද, සියලු‍ පුද්ගල නීති අහෝසි කොට සියලු‍ ජන කොටස්වලට එක පොදු නීතියක් අදාළ කරන බව සමහර වියත්මග සාමාජිකයෝ මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේදී කියා සිටියහ. මෙය මුස්ලිම් සහ දෙමළ ජනකොටස් ඉලක්ක කර ගත් සටන් පාඨයක් බවටත්, සිංහල ඡන්දදායකයන්ට ආකර්ෂණීය වූ බවටත් සැක නැත. තවත් පුද්ගල නීතියක් වූ උඩරට නීතිය ගැන සඳහනක් නොවීය. උතුරේ දෙමළ ජනයාට අදාළ සාම්ප්‍රදායික නීතියක් වන තේසවලාමේ නීතියට පුද්ගල මෙන්ම ප්‍රාදේශීය ලක්ෂණද ඇත. මුස්ලිම් නීතිය ඉස්ලාම් භක්තිකයන්ට අදාළය.
‘එක රටයි, එක නීතියයි’ සටන් පාඨය තුළ, සැම දෙනාටම එක සේ නීතිය ක්‍රියාත්මක කරනු ඇතැයි යන අංගය බොහෝ දෙනාට ආකර්ෂණීය විය. නීතිය සැම දෙනාටම එක සේ ක්‍රියාත්මක කිරීම සෑම ආණ්ඩුවක් යටතේම සිදුනොවීම ගැන ජනතාව කලකිරී සිටීම ස්වාභාවිකය. ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ යටතේද, එය එසේම වන බව සැම දෙනාටම පෙනෙන්නට තිබේ.

මූලික අයිතිවාසිකම්වලට
පටහැනි නීති තිබීම
1978 ව්‍යවස්ථාවේ 168(1) වගන්තිය ප්‍රකාර, 1978ට කලින් පැවති නීති නව ව්‍යවස්ථාවට යටත්ව කියවිය යුතුය. එහෙත් එම නීති මූලික අයිතිවාසිකම් පරිච්ඡෙදය සමග ඇති අනනුකූලතාවන් නොතකා ක්‍රියාත්මක වන බව 16(1) වගන්තියෙන් කියැවේ. 1972 ව්‍යවස්ථාවේද, එවැනි වගන්තියක් විය.
පුද්ගල නීති පමණක් නොව 1978ට පෙර සිට පැවත ගෙන එන වෙනත් නීතිවලද, මූලික අයිතිවාසිකම්වලට පටහැනි විධිවිධාන ඇත. දළදා මාලිගාවේ දියවඩන නිලමේ තනතුර සඳහා වූ ඡන්ද විමසීමේදී ප්‍රාදේශීය ලේකම්ධුර දරන ස්ත්‍රීනට ඡන්ද බලය අහිමිවීම එක උදාහරණයකි.

පවතින නීති හා
සිවිල් සහ දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර ප්‍රඥප්තිය
1978ට පෙර සිට පවතින නීතිවල මූලික අයිතිවාසිකම්වලට පටහැනි ප්‍රතිපාදන හඳුනාගැනීමට අනගි අවස්ථාවක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට 2008 දී උදා විය. ශ්‍රී ලංකාවේ නීති පද්ධතිය සිවිල් සහ දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර ප්‍රඥප්තියට අනුකූලදැයි යන්න පිළිබඳ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය කුමක්දැයි 2008 මාර්තු 04 දින ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ව්‍යවස්ථාවේ 129(1) වගන්තිය යටතේ විමසීය.
2009 ශ්‍රී ලංකා නීති වාර්තා, දෙවන වෙළුමේ 389 වන පිටේ වාර්තාකර ඇති විකල්ප ප්‍රතිපත්ති කේන්ද්‍රය (ICCPR පිළිබඳ) නම් වූ එම කාරණය එස්.එන්. සිල්වා අගවිනිසුරුතුමා සහ අමරතුංග, මාර්සූෆ්, සෝමවංශ සහ බාලපටබැඳි යන විනිසුරුතුමන්ලාගෙන් සමන්විත පංච පුද්ගල විනිසුරු මඬුල්ලක් ඉදිරියේ දී 2008 මාර්තු 17 වන දින සලකා බැලීමට ගෙන එදිනම අවසන් කරන ලදි. එදිනට පසු දින ලිඛිත දේශන ගොනු කරන ලෙස පාර්ශ්වකරුවන්ට දන්වන ලදුව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය 2008 මාර්තු 28 දින ජනාධිපතිවරයාට යවන ලදි.
මැදිහත් වූ පෙත්සම්කරුවන් කීපදෙනෙක්ම සැලකර සිටියේ පෙර සිට පවතින නීතිවල ඇති, ජාත්‍යන්තර ප්‍රඥප්තිය සමග ගැළපෙන මූලික අයිතිවාසිකම්වලට පටහැනි ප්‍රතිපාදන නිසා මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය වූ විට 16(1) වගන්තිය හේතුවෙන් ප්‍රතිකර්මයක් නොමැති බවය. විශේෂයෙන් ස්ත්‍රීන් වෙනස්කම්වලට භාජනය කරන පුද්ගල නීති මෙන්ම වෙනත් නීතිවල ප්‍රතිපාදන 16(1) වගන්තිය හේතුවෙන් වලංගුව පවතින බව පෙන්වා දෙන ලදි. එවැනි නීතිවල උදාහරණ සහිත සටහනක් ලාල් විජේනායක වෙනුවෙන් පෙනීසිටි මෙම ලියුම්කරුගේ ලිඛිත දේශනය සමග ඉදිරිපත්කරන ලදි. ඉඩම් සංවර්ධන ආඥා පනත, ඉඩම් දීමනා (විශේෂ විධිවිධාන) පනත, උඩරට නීතිය පිළිබඳ ආඥාපනත සහ මුස්ලිම් අනුප්‍රාප්තිය ආඥාපනත එම නීති විය.
සාම්ප්‍රදායික සහ විශේෂ නීති අප සමාජයේ ගැඹුරු ලෙස තැන්පත්වී ඇති බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය කියා සිටියේය. වාර්ගික, ආගමික සහ භාෂාමය කුඩා ජන කොටස් සිටින රටවල එම ජන කොටස්වලට, තම ජන කොටසේ අනිකුත් සාමාජිකයන් සමග තම සංස්කෘතිය භුක්ති විඳීමට, තම ආගම ඇදහීමට සහ පිළිපැදීමට හෝ තම භාෂාව පාවිච්චි කිරීමට ඇති අයිතිය නැති නොකළ යුතු යැයි සිවිල් සහ දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර ප්‍රඥප්තියේ 27 වන වගන්තියේ සඳහන් වේ. පුද්ගල නීතිවල සමහර අංග හේතුවෙන් ස්ත්‍රීන් වෙනස්කම්වලට භාජනය වීමට ඉඩ ඇතිවීමෙන් පමණක් 16(1) වගන්තිය ප්‍රඥප්තියට අනනුකූල යැයි සැලකිය නොහැක. එවැනි නීති සංශෝධනය කිරීමට ප්‍රඥප්තිය මෙවලමක් ලෙස භාවිත නොකර ගත යුතු යයිද, එම නීති සංශෝධනය කිරීමට කරන ඉල්ලීම් ඒ ඒ පුද්ගල නීතිය අදාළ වන ජන කොටසෙන් මතුවිය යුතු යැයිද ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ප්‍රකාශ කළේය.
පෙත්සම්කරුවන් කරුණු ඉදිරිපත් කළේ හුදෙක් පුද්ගල නීති පිළිබඳව පමණක් නොවේ. ඉදිරිපත් කරන ලද පුළුල් ප්‍රශ්නය වූයේ ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යය ක්‍රියාත්මක කරන එක් ආකාරයක් වූ මූලික අයිතිවාසිකම්වලට පටහැනි නීති පැවතීමට 16(1) වගන්තිය ඉඩ දීමේ හේතුවෙන් ප්‍රඥප්තිය සමග අනනුකූල වන බවය. එම ප්‍රශ්නයට උත්තරයක් නොලැබිණ.

මගහැරුණු මහඟු අවස්ථාව
පුද්ගල නීති සංවේදී කාරණයක් බවට සැකයක් නොමැත. ස්ත්‍රීන්ට වෙනස් ලෙස සලකන පුද්ගල නීති පිළිබඳ කාරණය අදාළ ජන කොටස්වල ක්‍රියාකාරීන් ඇතුළු බොහෝ දෙනා දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ මතු කර ඇත. එහෙත් දේශපාලනඥයන් මෙන්ම එම ජන කොටස්වල දැඩි මතධාරීන් විසින් ඒවා යටපත් කරන ලදි. මතු කරන ලද කාරණයේ වැදගත්කම සලකා එය ආමන්ත්‍රණය කිරීමට සුදුසු යාන්ත්‍රණයක් අධිකරණය විසින් නිර්දේශ කරනු ලැබිය යුතුව තිබුණි.
ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ප්‍රකාශ කළේ ජාත්‍යන්තර ප්‍රඥප්තියෙන් ප්‍රකාශිත අයිතිවාසිකම් ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සහ අනෙකුත් නීති මෙන්ම ඉහළ අධිකරණවල තීන්දු මගින් ප්‍රමාණවත් ලෙස පිළිගැනෙන බවත් ඒවා රටේ නීතිමය සහ ව්‍යවස්ථානුකූල ක්‍රියා මාර්ග තුළින් ක්‍රියාත්මක කරවාගත හැකි බවත්ය.
ශ්‍රී ලංකාවේ නීති පද්ධතිය සිවිල් සහ දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර ප්‍රඥප්තිය මෙන්ම අපගේ මූලික අයිතිවාසිකම් සමග අනුකූලදැයි විමර්ශනයක්‌ කිරීමට ජනාධිපතිවරයා විසින් කරන ලද මත විමසීමෙන් මතු වූ මහඟු අවස්ථාව මගහැරුණු බව ලියුම්කරුගේ මතයයි.
තම මතය දැනුම් දීමට ජනාධිපතිවරයා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට දුන් කාලය ප්‍රසිද්ධ කර නැත. යොමු කිරීමෙන් සති හතරක් ඇතුළත මතය දැනුම්දීම සහ විමසීම එක දිනයකට සීමා කිරීමෙන් පෙනෙනුයේ එම කාලය මසක් පමණ විය හැකි බවය. සති කීපයක් තුළ එතරම් විශාල නීති පද්ධතියක් විමර්ශනය කිරීමට කිසිම අධිකරණයකට නොහැක. වැඩි කාලයක් ඉල්ලා සිට තමන්ට සහාය වීමට කීර්තිමත් නීතිඥවරුන් කීප දෙනෙකු පත් කිරීමට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට හැකිව තිබුණි.

දේශපාලන ක්‍රියාවලියකට වඩා
අධිකරණ ක්‍රියාවලියක් සුදුසුයි
නව ව්‍යවස්ථාවක් යටතේ, පෙර සිට පවතින නීති මූලික අයිතිවාසිකම්වලට යටත්ව කියවිය යුතුද යන්න පිළිබඳව පසුගිය පාර්ලිමේන්තුවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයේ මූලික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ අනුකමිටුව තුළ විවිධ මත පළවිය.
අනුකමිටුවේ සභාපති වූ මහින්ද සමරසිංහ, වෛද්‍ය තුසිතා විජේමාන්න සහ ලියුම්කරු යෝජනා කළේ නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ක්‍රියාත්මක වන අවස්ථාවක ඇති සියලු‍ ලිඛිත සහ අලිඛිත නීති, මූලික අයිතිවාසිකම්ද ඇතුළු මුළු ව්‍යවස්ථාවට යටත්ව කියවිය යුතු බවත්, යම් නීතියක ප්‍රතිපාදනයක් ව්‍යවස්ථාව සමග අනනුකූල බව අධිකරණය ප්‍රකාශ කළ විට එම අනනුකූලත්වයේ ප්‍රමාණයට එම ප්‍රතිපාදන අවලංගු විය යුතු බවත්ය. එම්. එච්. එම්. සල්මාන්ගේ මතය වූයේ එසේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට යටත්ව කියවීමෙන් පුද්ගල නීති නිදහස් කළ යුතු බවය. 16(1) වගන්තිය එසේම තබා ගත යුතු බවත්, පුද්ගල නීති විමර්ශනයට ලක් කොට ඒවා මූලික අයිතිවාසිකම් සමග ගැළපිය හැක්කේ කෙසේදැයි යෝජනා කිරීමට ජනාධිපති කොමිසමක් පත්කළ යුතුයැයි වාසුදේව නානායක්කාර යෝජනා කළේය. අනෙකුත් සාමාජිකයන් හය දෙනා, එනම් පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි, විජිත හේරත්, අතුරලියේ රතන හිමි, අරවින්ද කුමාර්, එස්. ශ්‍රීධරන් සහ අනුරාධ ජයරත්න ස්ථාවරයක් නොගත්හ.
පුද්ගල නීති සම්පූර්ණයෙන් අහෝසි කිරීම උත්සාහ කිරීමෙන් විවිධ ජන කොටස් අතර දැනටමත් පලු‍දු වී ඇති සබඳතා තවත් බිඳ වැටෙනු ඇති බව නියතය. උඩරට නීතිය, තේසවලාමේ නීතිය සහ මුස්ලිම් නීතියේ සියලු‍ අංග මූලික අයිතිවාසිකම්වලට පටහැනි නැත. ‘එක රටක්, එක නීතියක්’ යන සටන් පාඨය ඉදිරිපත් කරන අය කියා සිටින්නේ සියලු‍ පුද්ගල නීති සාමාන්‍ය නීතියට යටත් කළ යුතු බවය. එම ඊනියා ‘සාමාන්‍ය’ නීති බොහොමයක් අප මත පැටවූයේ යටත් විජිත පාලකයන් විසිනි. ඉන් සමහරක් යල් පැනගිය බටහිර වටිනාකම් මත පදනම් වූ ඒවා වන අතර එම වටිනාකම් බොහොමයක් බටහිර රටවල්ම දැන් බැහැර කර ඇත.
අද කළ යුතු හොඳම දේ වන්නේ 16(1) වගන්තිය අහෝසිකර නීති පිළිබඳ පසු විපරම් කිරීමට අධිකරණයට බලය පැවරීමය. එවිට අප නීති පද්ධතියේ කුමන ප්‍රතිපාදන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනිද යන්න හඳුනා ගෙන ඒවා බලරහිත කිරීමේ බලය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පැවරේ. දේශපාලන ක්‍රියාවලියකට වඩා අධිකරණ ක්‍රියාවලියක් අදාළ පුද්ගල නීති බලපාන ජනතාව ඇතුළු සමස්ත ජනතාවගේ පිළිගැනීමට ලක්වනු ඇත. අවශ්‍ය වන්නේ සියලු‍ සංස්කෘතියන් යටතේ මානව ගෞරවය ආරක්ෂා වන එක් අවම නෛතික ප්‍රමිතියක් මිස, නිසැකයෙන්ම බහුතරයේ සංස්කෘතික ප්‍රමිතිය වන එක් සංස්කෘතික ප්‍රමිතියකට සියලු‍ සංස්කෘතීන් යටත් කිරීම නොවේ. ■

- Advertisement -

පුවත්

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisement -

අලුත් ලිපි